Clos de Tart Grand Cru

Clos de Tart to przypadek niemal wyjątkowy w Burgundii: winnica, która od średniowiecza pozostała niepodzielona i w monopolu. Nazwa pochodzi od opactwa Tart, żeńskiego klasztoru cysterskiego pod Dijon, pierwszego znanego właściciela, poświadczonego w 1141 roku, który utrzymał ją wraz z jej winiarnią do XVIII wieku. Skonfiskowana w czasie rewolucji i sprzedana na licytacji, przez niemal dziewięć stuleci nigdy nie została podzielona i tylko kilka razy zmieniła właściciela.

Grand Cru, uznane dekretem z 4 stycznia 1939 roku, zajmuje około 7,5 hektara w dolnej połowie zbocza Morey-Saint-Denis, na wysokości od 270 do 300 metrów, z Clos des Lambrays na północy i Bonnes-Mares na południu: niemal idealny prostokąt zwrócony ku wschodzącemu słońcu, w całości zamknięty kamiennymi murami. W jego obrębie, co rzadkie dla burgundzkiego cru, stoi winiarnia, średniowieczny budynek wciąż w użyciu, z prasą z XVI wieku. Rumosz stokowy przykrywa wapień warstwą ziemi o grubości 40–120 centymetrów.

W 1855 roku Jules Lavalle zaliczył je do tête de cuvée. Specyfikacja apelacji opisuje czerwone wino o gęstej barwie, łączące potężną strukturę taniczną z aksamitną fakturą, aromaty kwiatowe, owocowe, korzenne, a czasem truflowe, i wyjątkową długowieczność; według BIVB pachnie truskawką i fiołkiem, za młodu jest taniczne, a z latami łagodnieje. Gdy są dostępne, butelki znajdziesz poniżej.