Clos Saint-Denis Grand Cru

Od 1927 roku Clos Saint-Denis daje nazwę wsi Morey, która stała się Morey-Saint-Denis. Leży w dolnej połowie zbocza, z Clos de la Roche na północy i Clos des Lambrays na południu. Apelacja, uznana dekretem z 8 grudnia 1936 roku, obejmuje około 6,5 hektara Pinot Noir: historyczny clos, nieco ponad 2 hektary, który mimo nazwy być może nigdy nie został otoczony murem, oraz parcele sąsiednich Calouère, Les Chaffots i Maison Brûlée, o jakości historycznie uznawanej za równorzędną.

Początki sięgają XI wieku, gdy winnica należała do kolegiaty Saint-Denis de Vergy, kaplicy zamku Vergy w Hautes Côtes; pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z 1367 roku. Kanonicy utrzymali ją do rewolucji; po rozproszeniu ich dóbr już na początku XIX wieku nazwa oznaczała wina z obszaru szerszego niż sam clos. Dziś jest podzielona między około piętnastu producentów.

Gleby są brunatne i wapienne, na wapieniach bajoskich przykrytych kilkudziesięcioma centymetrami gliniastych koluwiów. Specyfikacja apelacji opisuje mięsiste i eleganckie wino o rubinowej barwie, z aromatami czerwonych owoców, dzikiej róży, przypraw i prażonych migdałów, miękkie, aksamitne i o znacznej długości; BIVB nazywa je Mozartem Côte de Nuits: urzeka bardziej niuansami niż rozmachem. Gdy są dostępne, butelki znajdziesz poniżej.