Chambertin Grand Cru

Chambertin is het climat dat sinds 1847 zijn naam aan die van Gevrey koppelt. De Grand Cru beslaat ongeveer 13 hectare aan de voet van de op het oosten gerichte helling, tussen de Clos de Bèze in het noorden en Latricières-Chambertin in het zuiden; aan de overkant van de Route des Grands Crus, lager op de helling, ligt Charmes-Chambertin. Volgens een plaatselijke overlevering is de naam afgeleid van het “veld van Berthin”, een boer met wijnstokken naast de Clos de Bèze.

In een akte uit 1584 spreken de kanunniken van Langres, toen de eigenaars, over het “Climat de Champt Berthin”: volgens de Association des Climats is dat de eerste schriftelijke vermelding van het woord climat. In de achttiende eeuw werd de négociant Claude Jobert geleidelijk de enige eigenaar en nam hij de naam Jobert de Chambertin aan. In 1787 rekende Thomas Jefferson de Chambertin tot zijn favoriete wijnen; memorialist Las Cases vertelt dat Napoleon hem gewoonlijk bij de maaltijd dronk.

De bodem is dun: hooguit een meter steengruis, klei en rode leem boven harde kalksteen, vroeger gewonnen als bouwsteen, en een laag mergel. Dat levert een diepgekleurde rode wijn op, met aroma's van kleine rode en zwarte vruchten, viooltjes, bosgrond en zoethout, die zich vele jaren kan ontwikkelen. Ook de wijnen van de aangrenzende Clos de Bèze mogen Chambertin heten.