Clos de Tart Grand Cru

De Clos de Tart is een bijna uniek geval in de Bourgogne: een wijngaard die sinds de middeleeuwen ongedeeld en in monopolie is gebleven. De naam komt van de abdij van Tart, een cisterciënzer vrouwenklooster bij Dijon, de eerste bekende eigenaar, vermeld in 1141, die hem met zijn wijnkelder tot in de achttiende eeuw behield. Tijdens de Revolutie geconfisqueerd en geveild, is hij in bijna negen eeuwen nooit opgedeeld en heeft hij maar enkele keren van eigenaar gewisseld.

De Grand Cru, erkend bij decreet van 4 januari 1939, beslaat ongeveer 7,5 hectare in de onderste helft van de helling van Morey-Saint-Denis, tussen 270 en 300 meter, met de Clos des Lambrays in het noorden en Bonnes-Mares in het zuiden: een bijna perfecte rechthoek, gericht op de opkomende zon en volledig door stenen muren omsloten. Binnen de muren staat, zeldzaam voor een Bourgondische cru, de wijnkelder, een middeleeuws gebouw dat nog in gebruik is, met een pers uit de zestiende eeuw. Hellingpuin bedekt de kalksteen met 40–120 centimeter grond.

In 1855 classificeerde Jules Lavalle hem als tête de cuvée. Het productiereglement beschrijft een dieprode wijn die een krachtige tannische structuur verenigt met een fluweelzachte textuur, bloemige, fruitige, kruidige en soms truffelachtige aroma's, en een uitzonderlijk bewaarpotentieel; volgens het BIVB smaakt hij naar aardbei en viooltjes, is hij jong tannisch en wordt hij met de jaren zachter. Wanneer ze beschikbaar zijn, vindt u de flessen hieronder.